ಉಷೈಯ ಪ್ರಪಂಚ

ವೀಕೆಂಡ್‌ ಮಹಾತ್ಮೆ !

2011-05-03T19:35:00.001-07:00

[ From Old Archive ]

ಗೊರನೂರಿನ ತಿಮ್ಮರಾಯರು ಊರಿಗೇ ದೊಡ್ಡ ಆಗರ್ಭ ಶ್ರೀಮಂತರು. ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಾಗೆ ಏನೂ ಕಷ್ಟ ಅವರಿಗೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ.. ಅರಮನೆಯಂತ ಮನೆ, ಮಾತಿಗೆ ತಗ್ಗಿಬಗ್ಗಿ ನಡೆಯೋ ಮಕ್ಕಳು ಸಂಸಾರ... ಇನ್ನೇನು ಬೇಕು? ಆದರೂ ಅವರಿಗೆ ಎರಡು ಆಸೆಗಳು ಯಾವತ್ತೂ ಮನದಲ್ಲೇ ಕೊರೆಯುತ್ತಾ ಇದ್ದವು... ಒಂದು ತಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆಯಾದ್ರೂ ಏನಾದ್ರು ಬರೆದು, ಬರಹಗಾರ ಅಂತ ಹೇಳಿಸಿ ಕೊಳ್ಳಬೇಕೂಂತ. ಮತ್ತೆ ಇನ್ನೊಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಭಾರಿ ಹೊಗಳುವ (ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಶಾಂತಮ್ಮನ ಮಗಳು ಸೀತ ಅಮೆರಿಕದಿಂದ ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲ ಹೇಳುವ ಕತೆ ಕೇಳಿ!!) ಅಮೆರಿಕಾಕ್ಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಭೇಟಿ ಕೊಡ್ಬೇಕೂಂತ.. .. ಪಾಪ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಸಮಯವೇ ಕೂಡಿ ಬರ್ಲಿಲ್ವೋ ಅಥವಾ ಏನು ಬರೆಯಬಹುದೂಂತ ಆಲೋಚಿಸುವುದರಲ್ಲೆ ಆಯುಷ್ಯ ಮುಗುದು ಹೋಯ್ತೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.. ಅಂತೂ ಅವರ ಆಸೆ ನೆರವೇರಲೇ ಇಲ್ಲ.. ಪ್ರಕೃತಿ ನಿಯಮದಂತೆ ಅವರಿಗೂ ಒಂದು ದಿನ ಯಮನ ಕರೆ ಬಂದೇ ಬಿಟ್ಟಿತು...

ಪರಲೋಕದತ್ತ ಯಮದೂತರೊಂದಿಗೆ ಪಯಣ ಬೆಳೆಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಅವರ ಮನದಲ್ಲಿ ಪುನಾ ಪೂರ್ಣವಾಗದ ಆಸೆಗಳು ತಲೆಯೆತ್ತತೊಡಗಿದವು.. ಯಮಪುರಿಗೆ ತಲುಪಿದ ಕೂಡಲೆ ಯಥಾಪ್ರಕಾರ ‘ಗುರುತು ಚೀಟಿ (Identity Card)’ ಎಲ್ಲ ಮಾಡಲಾಯಿತು ತಿಮ್ಮರಾಯರಿಗೆ! ಇದೆಲ್ಲಾ ನೋಡಿ ಪರ್ವಾಗಿಲ್ಲ , ಯಮಧರ್ಮರಾಯ ಕೂಡ ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನಲ್ಲಾ ಅನ್ನಿಸ್ತು ಅವ್ರಿಗೆ.

ತಿಮ್ಮರಾಯರ ಜೀವನ ಚರಿತ್ರೆ(Credit History!!) ನೋಡಿ ಯಮಧರ್ಮನಿಗೆ ಅವರ ಮೇಲೆ ಭಾರಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಮೂಡಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಅವರ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗದ ಆಸೆ ನೆರವೇರಿಸಿಯೇ ಬಿಡುವಾಂತ ಗ್ರಹಿಸಿ ತಿಮ್ಮರಾಯರಿಗೆ ‘ಎಲೋ ತಿಮ್ಮರಾಯ, ನಿನ್ನ ಒಳ್ಳೆಯತನದ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಮೆಚ್ಚಿ ಕೆಲ ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಅಮೆರಿಕಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಲು ಒಪ್ಪಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ... ಈ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಿನಗಾದ ಅನುಭವವನ್ನು ವರದಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದೊಪ್ಪಿಸು... ಈ ಮೂಲಕ ನಿನ್ನೆರಡೂ ಆಸೆಗಳು ನೆರವೇರಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ’ ಅಂತ ಹೇಳಿ 4 ದಿನ ಅಮೆರಿಕಾ ತಿರುಗಾಟಕ್ಕೆ ಪರ್ಮಿಶನ್‌ ಗ್ರಾಂಟ್‌ ಮಾಡೇ ಬಿಟ್ಟ , ಅಲ್ಲದೆ ಹೋಗಲು ಬೇಕಾದ ವ್ಯವಸ್ಠೆ ಕೂಡ...

ವೀಸಾ ಸ್ಟಾಂಪಿಂಗ್‌, ಪಾಸ್‌ಪೋರ್ಟ್‌ ಇತ್ಯಾದಿ ಯಾವುದೇ ಕಿರಿಕಿರಿ ಇಲ್ಲದೆ ಮೊನ್ನೆಯಷ್ಟೇ ಮೆಮೋರಿಯಲ್‌ ವೀಕೆಂಡ್‌ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಬಂದ ಅವರ ಅಮೆರಿಕಾ ಪ್ರಯಾಣವೂ ಸುಗಮವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಯಿತು. ಇಲ್ಲಿದೆ ಕೆಳಗೆ ಓದಿ ನೋಡಿ... ಯಥಾವತ್ತಾದ ಅವರ ಅನುಭವ ‘ವರದಿ’!

ಹೀಗೆ ಆಗಿದ್ದು ತಿಮ್ಮರಾಯರ ‘ವೀಕೆಂಡ್‌ ಮಹಾತ್ಮೆ’ಯ ಶುಭೋದಯ!

***

‘ಇತಿ ಶ್ರೀ’ ತಿಮ್ಮರಾಯ ಉವಾಚ :

‘ವೀಕೆಂಡ್‌ ಮಹಾತ್ಮೆ’ ವರದಿ ಓದುತ್ತಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಕನ್ನಡಾಭಿಮಾನಿಗಳಿಗೆ ಗೊರನೂರು ತಿಮ್ಮರಾಯನ ನಮಸ್ಕಾರ!

ಸೀತ, ಅದೇ ನೆರೆಮನೆ ಶಾಂತಮ್ಮನ ಮಗಳು, ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಅಮೆರಿಕಾದಿಂದ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ರಜೆಗೇ ಅಂತ ಬರ್ತಿದ್ಲು ... ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲ ನನ್ನ ಮನೆಗೆ ಭೇಟಿ ಕೊಟ್ಟು ಒಂದೆರಡು ಘಂಟೆ ನನ್ನತ್ರ ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯದೆ ಹೋಗ್ತಿರ್ಲಿಲ್ಲ... ಇದರಿಂದಲೇ ನಂಗೆ ಅಮೆರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಜನ ಹೇಗೆ ಇರ್ತಾರೆ... ಅವರ ದಿನಚರಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಹೇಗಿರುತ್ತೆ ಇತ್ಯಾದಿ ಎಲ್ಲ ವಿಷಯ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು..

ಅದರಲ್ಲೂ ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿನ ಜನ ‘ವೀಕೆಂಡ್‌’ ಗೆ ಭಾರಿ ಮಹತ್ವ ಕೊಡ್ತಾರೆ ಅಂತಾನೂ ಗೊತ್ತು.. ವಾರವಿಡೀ ದುಡಿದ ಮೈಮನಕೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಬೇಕಲ್ವೇ?

ಸೀತ ಹೇಳಿದಾಗ ನಂಗೆ ಮೊದಲು ನಂಬಿಕೆನೇ ಬರ್ಲಿಲ್ಲ.. ಆದ್ರೆ ಮೊನ್ನೆ ಮೆಮೋರಿಯಲ್‌ ವೀಕೆಂಡಿಗೆ ಅಮೆರಿಕಾಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ಕೊಟ್ಟಾಗ ಸ್ವತಃ ಕಣ್ಣಾರೆ ನೋಡಿ ನಿಜ ಅನ್ನಿಸ್ತು...

ಬಾಪ್‌ ರೆ ಬಾಪ್‌... ಅಮೆರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟೊಂದು ಜನಾನೂ ಇದ್ದಾರೆ ಅಂತ ವೀಕೆಂಡ್‌ನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೊ ಏನೋ.. ಅದರಲ್ಲೂ ಶಾಪಿಂಗ್‌ ಮಾಲ್‌, ಬೀಚ್‌ಗಳಿಗೆ ಹೋದ್ರೆ.. ನಂಗಂತೂ ‘ಚಿನ್ನಾರಿ ಮುತ್ತ’ ಸಿನೆಮಾದ ‘ಎಷ್ಟೊಂದು ಜನ ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ನನ್ನೋರು...’ ಹಾಡು ಜ್ಞಾಪಕಕ್ಕೆ ಬಂತು!!.

ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾಶ್‌ ಇಲ್ಲದಿದ್ರೆ ಏನಾಯ್ತು... ಕ್ರೆಡಿಟ್‌ ಕಾರ್ಡ್‌ ಇದೆಯಲ್ಲಾ... ಬಿಲ್‌ ಕಟ್ಟುವಾಗ ಆಲೋಚಿಸಿದ್ರೆ ಆಯ್ತು.. ಅಥವಾ ತೆಗೊಂಡ ವಸ್ತು ಇಷ್ಟ ಆಗಿಲ್ವಾ.. ಅದಕ್ಕೂ ತೊಂದರೆ ಇಲ್ಲ ಬಿಡಿ.. 15 ದಿವಸದೊಳಗೆ ವಾಪಸ್‌ ರಿಟರ್ನ್‌ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಸರಿ...

ಈ ಕಂಪನಿಗಳಿಗೂ ಗೊತ್ತು ಬಿಸಿನೆಸ್‌ ಸ್ಟ್ರಾಟಜಿ... ಏನೇ ಡಿಸ್ಕೌಂಟ್‌ ಇರ್ಲಿ.. ಎಲ್ಲ ‘ವೀಕೆಂಡ್‌ ಸೇಲ್‌’! ಅದಕ್ಕೆ ತಾಳಕ್ಕೆ ತಾಳ ಸೇರಿಸಿದಾಂಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಹಬ್ಬ-ರಾಜಕೀಯ ಆಚರಣೆಗಳೂ ‘ವೀಕೆಂಡ್‌’ ನಲ್ಲೇ. ಅದು ಅಪ್ಪಂದ್ರ ದಿನವಿರಲಿ ಅಥವಾ ಅಮ್ಮಂದಿರ ದಿನವಿರಲಿ...

ಸೆಲ್‌ಫೋನ್‌ ಕಂಪನಿಗಳೂ ಇದಕ್ಕೆ ಹೊರತಿಲ್ಲ... ಏನೇ ಪ್ಲಾನ್‌ ಇರಲಿ ದೊಡ್ಡಕ್ಷರದಿ Unlimited Weekend Minutes ಅಂತ ತಮ್ಮ ಜಾಹೀರಾತಿನಲ್ಲಿ ಬರೆಯೋಕ್ಕೆ ಮರೆಯಲ್ಲ.. ಟಿವಿ ನ್ಯೂಸ್‌, Weather Reportನಲ್ಲೂ ‘ವೀಕೆಂಡ್‌ ವೆದರ್‌’ಗೇ ಭಾರಿ ಒತ್ತು...

ಶುಕ್ರವಾರ ಬಂದರೆ ಸಾಕು ಎಲ್ಲ ಬಾಯಲ್ಲೂ ಒಂದೇ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಶ್ನೆ ‘ಈ ವೀಕೆಂಡ್‌ ಏನು ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೀರಿ ? ಏನು ಪ್ಲಾನ್‌?’ ಅಂತ...

ಅಲ್ಲಿಗೆ ಮುಗಿಯಿತೇ? ಇಲ್ಲ... ಸೋಮವಾರ ಮತ್ತೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ‘ವೀಕೆಂಡ್‌ ಹೇಗಿತ್ತು ?’... ಅಪ್ಪಿತಪ್ಪಿ ಏನಾದ್ರೂ ಬಾಸ್‌ ಅಥವಾ ಮೇನೇಜರ್‌ ವೀಕೆಂಡ್‌ ಆಫೀಸಿಗೆ ಬರ್ಲಿಕ್ಕೆ ಅಂದ್ರೆ ಸಾಕು, ಎಲ್ಲಾ ಪ್ಲಾನ್‌ ಚೌಪಟ್‌... ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರೋ ಹೆಂಡತಿಯರಿಂದ ಗಂಡಂದ್ರಿಗೆ ‘ಏನ್ರೀ, ವೀಕೆಂಡ್‌ನಲ್ಲೂ ನಿಮ್ಗೆ ಕೆಲಸ... ಎಲ್ಲೂ ಹೊರಗೆ ಹೋಗೋ ಹಾಂಗಾನೆ ಇಲ್ಲ’ ಎಂಬ ಗೋಳು ಬೇರೆ...

ನಾನು ಅಮೆರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ 4 ದಿನವೂ ಗುಜರಾತಿ ಪಟೇಲ್‌ನ ಮೊಟೇಲ್‌ ಒಂದರಲ್ಲಿ ತಂಗಿದ್ದೆ... ‘ಮೆಮೋರಿಯಲ್‌ ವೀಕೆಂಡ್‌ ಸ್ಪೆಶಲ್‌’ ಅಂತ ರೂಮಿನ ರೇಟಿನಲ್ಲೂ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು ಸ್ಪೆಶಲ್‌ ಡಿಸ್ಕೌಂಟ್‌!!

ಆ 4 ದಿನ ತುಂಬಾ ಮಜವಾಗಿತ್ತು... ಆದ್ರೂ ಜನ ‘ವೀಕೆಂಡ್‌’ಗೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಬೆಲೆ ಕೊಡೋಕೆ ವಾರ ತುಂಬಾ ಇರೋ ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡ ಮೂಲ ಕಾರಣವೇ? ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾವುದಾದ್ರೂ ಕಾರಣವಿದೆಯೇ ಅಂತ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬರಲು ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವೇ ಆಗಲಿಲ್ಲ... ನೀವು ಏನಂತೀರಾ ಇದಕ್ಕೆ?

‘ಇತಿಶ್ರೀ’ ತಿಮ್ಮರಾಯ ವಿರಚಿತ ‘ವೀಕೆಂಡ್‌ ಮಹಾತ್ಮೆ’ ವರದಿ ಸಂಪೂರ್ಣಮ್‌।।

***

ಹೇಗನ್ನಿಸಿತು ನಿಮಗೆ ತಿಮ್ಮರಾಯರ ‘ವೀಕೆಂಡ್‌ ಮಹಾತ್ಮೆ’ ? ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಪ್ರಥಮ ಬಾರಿಗೆ ಬರೆದ ತಮ್ಮ ‘ಬರಹಾಯಣ’ ವಸ್ತು ‘ವೀಕೆಂಡ್‌ ಮಹಾತ್ಮೆ’ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮಂಥ ಪ್ರಿಯ ಓದುಗರ ಅನಿಸಿಕೆ ತಿಳಿಯಲು ತುಂಬಾ ಕುತೂಹಲದಿಂದಿದ್ದಾರೆ ತಿಮ್ಮರಾಯರು!!

ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸ್ತೀರಾ? ಮತ್ತೆ ಈ ವರದಿ ನನಗೆ ಹೇಗೆ ಸಿಕ್ತು ಅಂತ ನಿಮಗೆ ಕುತೂಹಲವೇ? ಅದೂ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ‘ತಲೆಹರಟೆ ಮಹಾತ್ಮೆ’ ಕಥೆ ಬಿಡಿ.. ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಪುರುಸೊತ್ತಲ್ಲಿ ಹೇಳ್ತೇನೆ. ಆಗದೇ?

ಸತ್ಯ ಮಿಥ್ಯಗಳ ನಡುವೆ ಸಿಲುಕಿಹುದು ಈ ಮುಸ್ಸಂಜೆ !

2011-05-03T19:30:00.000-07:00

[ From Old Archive ]

ಅದೊಂದು ಸುಂದರವಾದ ಭಾನುವಾರದ ಮುಸ್ಸಂಜೆಯ ಹೊತ್ತು . ವಾರಾಂತ್ಯದ ರೂಢಿಯಂತೆ ಸಬ್ಜಿಮಂಡಿಯಿಂದ ದಿನಸಿ ಖರೀದಿ ಮುಗಿಸಿ ಮನೆಗೆ ವಾಪಾಸು ಬರುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆಗಸದತ್ತ ನೋಡಿದರೆ ರಂಗು ರಂಗಿನ ರಂಗೋಲಿ ಬಣ್ಣದ ಓಕುಳಿಯಾಡಿದಂತಿತ್ತು . ಸುತ್ತಮುತ್ತಲ ಆ ವಾತಾವರಣ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಮೂಡಿಸಿತು. ಮನದಾಳದಲ್ಲಿ ಯೋಚನೆಗಳ ಆಗರವೇ ತುಂಬಲಾರಂಭಿಸಿತು...

ದಿನದ ವಿವಿಧ ಹಂತ ಗತಿಗಳನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ ಜೀವನದ ‘ಬಾಲ್ಯ’ವು ದಿನದ ‘ಮುಂಜಾನೆ’ಯಾದರೆ, ‘ಯೌವನ’ವನ್ನು ‘ಮಧ್ಯಾಹ್ನ’ವೆನ್ನಬಹುದು. ‘ಮುಪ್ಪು, ಮುದಿತನ’ವನ್ನು ಬಾಳಿನ ‘ಸಂಜೆ’ ಎನ್ನಬಹುದು ಅಲ್ವೇ?

ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಷಯ ಗಮನಿಸಿದಿರಾ ? ಮನುಷ್ಯನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ‘ಯೌವನ’ ವು ರಂಗು ರಂಗಿನ ಭಾಗವಾದರೆ, ದಿನದ ‘ಮಧ್ಯಾಹ್ನ’ ಬಿಸಿಲು ಧಗೆಯಿಂದ ಕೂಡಿರುವುದು! ಅದೇ ‘ಸಂಜೆ’ ವಿಧವಿಧದ ಬಣ್ಣ ಚೆಲ್ಲಿ, ತಂಪು ತಂಗಾಳಿಯನ್ನು ಬೀಸಿ ಮನಕ್ಕೆ ಮುದ ನೀಡುವುದು. ಎಂಥಾ ವೈಪರೀತ್ಯವಿದು?

ಬೆಳಕು - ಕತ್ತಲೆಗಳ ವಾಸ್ತವಿಕತೆಗಳ ನಡುವೆ ಬರುವ ಈ ತಂಪಿನ ಮುಸ್ಸಂಜೆ ಒಂದು ಭ್ರಮಾಲೋಕವಿದ್ದಂತೆ. ಹೀಗೆಯೇ ಅಲ್ಲವೇ ನಮ್ಮ ಜೀವನ ಕೂಡಾ? ಬದುಕಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟು-ಸಾವು, ಆದಿ-ಅಂತ್ಯಗಳು ವಾಸ್ತವ-ನಿಜವಾದರೂ, ಇವೆರಡರ ನಡುವೆ ಮನುಜನದು ಕನಸುಗಳ ನನಸು ಮಾಡುವತ್ತ ನಡೆದಾಟ, ಅಲೆದಾಟ... ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹೊಡೆದಾಟ...

‘ಸತ್ಯ ಮಿಥ್ಯಗಳ ನಡುವೆ ಸಿಲುಕಿಹುದು ದಿನ ಬದುಕು
ಕೈಗೆಟುಕದ ನಕ್ಷತ್ರಕೆ ಬೇಡಿಹುದು ಮನ ಸಹಜ
ನಕ್ಷತ್ರಿಕ ಬಿಡನಿವನು ಆಸೆಗಳ ಬೆಂಬತ್ತಿ
ಮಾಯಾ ಮರೀಚಿಕೆಗೆ ತಹತಹಿಸಿ ತೊಳಲಾಡೆ
ನಿನಗೆಲ್ಲಿ ನೆಮ್ಮದಿಯು ಹೇಳು ಮನುಜ?’

ಕಣ್ಣಿಗೆ ತೋರುವಂಥವು, ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬರುವಂಥವು ಮಾತ್ರ ನಿಜ, ಉಳಿದೆಲ್ಲವೂ ಸುಳ್ಳು ಅಂದರೆ ಅದೂ ಅರ್ಧ ಸತ್ಯ- ನಾಣ್ಯದ ಒಂದು ಮುಖವಿದ್ದಂತೆ. ಇನ್ನೊಂದು ಮುಖದ ಪರಿಚಯವಾಗುವುದು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣಲಾರದ ‘ಸತ್ಯ’ ವಿರಬಹುದೇ?

ಸ್ವಾಮಿ ಸಂತರು ಬುಧ್ಧಿಜೀವಿಗಳು ಕಂಡುಕೊಂಡ ಈ ಜ್ಞಾನಸತ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡುವುದು ಖಂಡಿತಾ ಈ ಲೇಖನದ ಉದ್ದೇಶವಲ್ಲ . ಜೀವನದ ಔನ್ನತ್ಯದ ಆಳವನ್ನಿರಿಯಲು ವಾಸ್ತವಿಕತೆ - ಭ್ರಮೆ ಇವೆರಡರ ಅರಿವು ಬೇಕೇ ಬೇಕು ಎಂದು ವಿವರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವೇ ಈ ಅಕ್ಷರ ರೂಪ. ‘ಇರುವುದೆಲ್ಲವ ಬಿಟ್ಟು ಇರದುದರೆಡಗೆ ನಡೆವುದೆ ಜೀವನ ’ ಎಂಬ ಚಂಡೆಮದ್ದಳೆಯ ಕವಿ ಗೋಪಾಲಕೃಷ್ಣ ಅಡಿಗರ ‘ಮೋಹನಮುರಳಿ’ ಪದ್ಯದ ಸಾಲುಗಳು ಒಂದರ್ಥದಲ್ಲಿ ಇದೇ ವಿಷಯದ ಮರ್ಮವ ಸಾರುತ್ತವೆಂದು ನನ್ನನಿಸಿಕೆ.

ಸತ್ಯದ ಬೆಲೆಯನ್ನಿರಿಯಲು ಸುಳ್ಳು ಯಾವುದು ಎಂದು ತಿಳಿವುದು ಎಷ್ಟು ಮುಖ್ಯವೋ, ನ್ಯಾಯ - ಅನ್ಯಾಯ, ಬೆಳಕು - ಕತ್ತಲೆ, ವಾಸ್ತವ - ಭ್ರಮೆ ... ಇತ್ಯಾದಿಯೆಲ್ಲವೂ ಸರಿಸಮಾನತೆಯ ಎರಡು ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಮುಖಗಳು ಅನ್ನೋದು ದಿಟವಲ್ವೇ?

ಕಾರು ಮನೆ ಮುಂದೆ ನಿಂತಾಗಲೇ ನನ್ನ ಯೋಚನಾಧಾರೆಗೆ ಕ್ಷಣಿಕ ಕಾಲದ ಕಡಿವಾಣ ಬಿದ್ದದ್ದು ! ಮತ್ತೆ ಭ್ರಮೆಯಿಂದ ವಾಸ್ತವಿಕತೆಯ ಕಡೆ ಪಯಣ... ಮರಳಿ ಕನಸುಗಳ ಗೂಡಿಗೆ..

Myers Briggs Personality Types

2010-08-20T11:04:00.000-07:00

ಎಷ್ಟೋ ದಿನದಿಂದ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯಬೇಕು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಅಂತೂ ಇವತ್ತು ದಿನ ಕೂಡಿ ಬಂತು ನೋಡಿ. ಸೈಕಾಲಜಿ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಮೊದಲಿಂದಲೇ ಅತಿಯಾದ ಅಭಿರುಚಿ. ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳು ನಾನು ಓದಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದು ಅಷ್ಟೆ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಸೀರಿಯಸ್ಸಾಗಿ ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಕಲಿತಿಲ್ಲ ಏನನ್ನೂ ಇದುವರೆಗೆ. ಸರಿ ಅದಿರಲಿ, ಈಗ ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬರೋಣ...

ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ 12 ರಾಶಿಗಳು ( Zodiac Signs ) ಇರುವಂತೆ ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ 16 ನಮೂನೆಯ ಜನರಿರುತ್ತಾರೆ ಎನ್ನುವ ವಿಷಯ ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ? ಅದನ್ನೇ ’ Personality Types ’ ಅನ್ನುವುದು. ಇದು ಸುಮ್ಮನೆ ಆಧಾರಗಳಿಲ್ಲದ ವಿಚಾರವಲ್ಲ; ೪೦ ವರುಷಗಳ ಸಂಶೋಧನೆಯ ಫಲ. ಯಾವುದೇ type ಕೆಟ್ಟದೂ ಅಲ್ಲ ಅಥವಾ ಅತಿಯಾಗಿ ಒಳ್ಳೆಯದೂ ಅಲ್ಲ. ಇದರ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶ ಒಂದು ಬಗೆಯ ಜನರು ಇನ್ನೊಂದು ಬಗೆಯ ಜನರೊಡನೆ ಸಮರಸದಿಂದ ಇರುವುದು ಹೇಗೆ ಎನ್ನುವ ’ಮೂಲಸೂತ್ರ’ ಒದಗಿಸಿಕೊಡುವುದು. ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಜಾಸ್ತಿ ಬರೆಯಲು ಇಷ್ಟ ಇಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಸಾವಿರಾರು ಲಿಂಕುಗಳು ನಿಮಗೆ ಗೂಗಲಿಸಿ ನೋಡಿದರೆ ದೊರೆಯುತ್ತವೆ. ಓದಿ ನೋಡಿ.. ಒಂದು ಲಿಂಕು ನಿಮಗಾಗಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ..

ಇನ್ನೂ ಹೀಗೆ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿರುವ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ ಇನ್ನು ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ..ಮೊತ್ತೊಂದು ಹೊಸ ವಿಷಯದೊಡನೆ...

Ref: http://en.wikipedia.org/wiki/Myers-Briggs_Type_Indicator

- ಉಷೈ

’ಮಳೆ-ಕನಸಿನ ದಿನ’

2010-08-12T12:38:00.000-07:00

ಆವತ್ತು ಮಳೆ ಧಾರಾಕಾರವಾಗಿ ಹೊರಗೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಮನೆಯ ಹಿಂಬದಿಯ ಬಾಲ್ಕನಿ ಬಾಗಿಲು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಸರಿಸಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಹೊರಗೆ ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತೆ.. ಮರದ ಡೆಕ್ಕಿನ ಮೇಲೆ ಪಟ ಪಟ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತ ಬೀಳುವ ಹನಿಗಳು ಅಚ್ಚ ಹೊಸ ತಾಳದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಸಂಗೀತ ನುಡಿಸಿದಂತೆ ಅನಿಸಿತು. ನನ್ನ ಮೂರು ವರುಷದ ಮಗಳು ತಾನು ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಕೊಡೆಯನ್ನು ಗಿರಗಿರನೆ ತಿರುಗಿಸಿ ಹನಿಗಳು ನನ್ನ ಮುಖಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಾಗಲೇ ನನ್ನ ಕನಸಿನ ಪುರವಣಿಗೆ ತೆರೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದು. ಅವಳು ಆಚೇಚೆ ಓಡಾಡುತ್ತ ಮಳೆ ಹನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಮುಟ್ಟಾಟ ಆಡುತ್ತಿರುವಳೋ ಎಂದು ಭಾಸವಾಯಿತು. ಒಂದೆಡೆಗೆ ನನಗೆ ಅವಳಂತೆ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ನೆನೆದು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಹನಿಗಳೊಡನೆ ಚಕ್ಕ್ಂದವಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದುದರ ಬಗ್ಗೆ ಅಸೂಯೆಯ ಭಾವನೆ ಹೀಗೆಯೇ ಸುಳಿಯಿತು ಮನದೊಳಗೆ. ಹಿತ್ತಲಿಗಂಟಿಕೊಂಡು ಇರುವ ಆ ಅಂಕುಡೊಂಕಾದ ಮರ ಗಾಳಿಯ ರಭಸಕ್ಕೆ ಕುಡಿತದ ಅಮಲಿಗೆ ತೂಗುವಂತೆ ಅತ್ತಿತ್ತ ಅಲ್ಲಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅದರ ಎಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದ ಹನಿಗಳು ಪುಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳು ಜಾರುಬಂಡಿಯಲಿ ಕೂತು ಜಾರಿದಂತೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಜಾರಿ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದವು.

ಆಸೆ ಹೊತ್ತು ತಂದ ಮಳೆಹನಿಗಳು
ಮನದ ಬಾಗಿಲ ತಟ್ಟಿ ಭುವಿಗರ್ಪಿತವಾದವು
ಎಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಸ್ಪಟಿಕಮಣಿಗಳಂತೆ ತೋರಿ
ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಜಾರುತಲಿ ಮಾಯವಾದವು ಯಾಕೋ..

ಕಪ್ಪು ದಟ್ಟವಾದ ಮೋಡಗಳ ಮಧ್ಯದಿಂದ ಸೂರ್ಯ ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳ ಸೂಸಲು ಅತಿಯಾಗಿ ಕಷ್ಟ ಪಡುತ್ತಿರುವನೋ ಎಂಬಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಮಳೆಯ ನೀರಿನ ರಭಸಕ್ಕೋ ಏನೋ ಡೆಕ್ಕಿನ ಕೆಳಗೆ ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ಪುಟ್ಟ ಕಾಲುವೆಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಹರಿದುಹೋಗಲು ಶುರುವಾಗಿತ್ತು. ಮಗಳು ’boat ಮಾಡಿಕೊಡು’ ಅಂದಾಗ ಬಾಲ್ಯದ ಒಂದೊಂದು ಕ್ಷಣಗಳು ಕಣ್ಣೆದುರೇ ಮೂರ್ತಿವೆತ್ತಂತೆ ಕಾಡಿದವು ಯಾಕೋ ಆ ಹೊತ್ತಿಗೆ.. ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ನೆನೆದು ತೊಯ್ದು ಮನೆಯೊಳಗೆ ಬಂದಾಗ ’ಅಯ್ಯಯ್ಯೋ.. ಎಲ್ಲ ಕೊಚ್ಚೆ ಮನೆ ಒಳಗೆ ತರ್ಬೇಡ..ತಲೆ ಒರೆಸ್ತೀನಿ ಬಾ..ಶೀತ ಆಗುತ್ತೆ’ ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ಅಮ್ಮನ ಪ್ರೀತಿ,ಕಳವಳ ತುಂಬಿಕೊಂಡ ಗದರಿಕೆಯ ಮಾತುಗಳು ಕಿವಿಯೊಳಗೆ ಗೊಯ್ಯ್‍ಗುಟ್ಟಿದವು ಒಮ್ಮೆ.. मुजकॊ लॊटा दो बचपन का सावन ... वो कागज़ कि कष्टी .. वॊ बारिश का पानि..

ಮರೀಚಿಕೆಯಂತೆ ಅಲ್ಲವೇ ಆ ಸುಂದರ ದಿನಗಳು
ಮುಗ್ಧತೆಯ ಮುಗುಳುನಗು ಆಟಪಾಠಗಳ ಬಿರುಸು
ಒಂದೊಂದು ಘಟನೆಯೂ ಆಹಾ ಅದೆಂಥಹ ಸೊಗಸು ||

ನೀರುಳ್ಳಿ ಬಾಜಿ ಮಾಡಲೆಂದು ಒಲೆಯ ಮೇಲಿಟ್ಟ ಎಣ್ಣೆಯು ಕೊತಕೊತನೆ ಕುದಿದು ಚಟಪಟಗುಟ್ಟಿದಾಗಲೇ ಮಳೆಕನಸಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದ ನನಗೆ ಇಹಪ್ರಪಂಚದ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವಾಗಿದ್ದು. ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಗ್ಲಾಸು ನೋಡಿದರೆ ತಣ್ಣಗಾಗಿದ್ದ ’morning coffee’ ಅಣಕಿಸಿ ನಗಾಡಿತು. ಕನಸುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಮನದ ಬುಟ್ಟಿಯೊಳಗಿಟ್ಟು ಅಡುಗೆಕೋಣೆಯ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದೆ.

ಕನಸುಗಳಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹಬ್ಬ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಮಳೆರಾಯ ಭೇಟಿ ಕೊಟ್ಟಾಗ..

- ಉಷೈ

ಆಚಾರವಿಲ್ಲದ ನಾಲಿಗೆ !

2010-04-05T11:03:00.000-07:00

ಈ ವಾರದ ವಿಜಯಕರ್ನಾಟಕದ ಸಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಗೆರೆ ಬರೆದ ಲೇಖನ ಓದಿದೆ ’madness habits' ಕುರಿತಾಗಿ. ಒಂದೊಂದು ಅಕ್ಷರವೂ ನಿಜ ಅಂತ ಅನ್ನಿಸ್ತು ನನಗೆ.

ನನ್ನ ಪ್ರಕಾರ ಈ ಜಗತ್ತಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದೊಂದು ರೀತಿಯ ’ಹುಚ್ಚು’ ಅಂದರೆ ತಪ್ಪೆನಿಸದು! ಕೆಲವರಿಗೆ ಓದುವ ಹುಚ್ಚು; ಡಿಗ್ರಿಯ ಮೇಲೆ ಡಿಗ್ರಿ ಪಡೆಯುವ ಹುಚ್ಚು;ಇನ್ನು ಕೆಲವರಿಗೆ ದುಡ್ಡಿನ ಹುಚ್ಚು. ಹೆಣ್ಣು, ಹೊನ್ನು, ಮಣ್ಣು... ಇನ್ನೇನೋ...

ಈಗ ನಾನಿಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಲು ಹೊರಟಿದ್ದು ’ಮಾತಿನ ಹುಚ್ಚು’ ಇರುವವರ ಬಗ್ಗೆ. ಇವರಿಗೆ ಬೇರೆಯವರ ಬಗ್ಗೆ ಹಗುರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಒಂದು ಗೀಳು. ಯಾರದೇ ಮನೆಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಲಿ, ಅಥವಾ ಮದುವೆ ಮುಂಜಿ ಸಮಾರಂಭಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬರಲಿ, ಅಲ್ಲಿನ ಲೋಪ ದೋಷಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದು ಮಾತನಾಡದಿದ್ರೆ ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ದೆ ಬಾರದು ಇಂಥವರಿಗೆ! ಆದರೆ ಇವರ ’ತಪ್ಪು ಹುಡುಕೋ ಪಾಲಿಸಿ’ ಹೊರಗಿವನರಿಗೆ ಮಾತ್ರ; ತಮಗೆ ಹತ್ತಿರದ ಜನರ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ಪೆಷಲ್ಲು ಡಿಸ್ಕೌಂಟು ಇದೆ! ಅದೇನೋ ಗಾದೆಮಾತು ಇದೆಯಲ್ಲ; ತಮ್ಮ ಕಾಲಬದಿ ಆನೆ ಸತ್ತರೂ ಕಾಣದು ಆದರೆ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಲಿ ಇರುವೆ ಸತ್ತ ಬಗ್ಗೆ ಟೀಕೆ ಮಾಡಿದ ಹಾಗೆ.

ನಮ್ಮ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಇಂಥಹ ಜನರು ಎಷ್ಟೋ ಸಲ ಕಾಣಲು ಸಿಗಬಹುದು. ಇಂಥವರನ್ನು ಸರಿ ಪಡಿಸಲು ಯಾವ ಔಷಧಿ, ಬೇರು ಕಷಾಯ ಸಿಗದು. ಕಾಲಧರ್ಮವೇ ಪಾಠ ಕಲಿಸಿದರೆ ಸರಿ.

’ಆಚಾರವಿಲ್ಲದ ನಾಲಿಗೆ.. ನಿನ್ನ ನೀಚ ಬುದ್ಧಿಯ ಬಿಡು ನಾಲಿಗೆ..’!!

- uShai

ಹೀಗೊಂದು ಪ್ರೇಮ ಪತ್ರ!

2010-03-23T13:24:00.000-07:00

ನನ್ನವಳಿಗೆ,

ನೀನು ಹೋಗಿ ಕೇವಲ ೪ ದಿನಗಳಾಯಿತಷ್ಟೆ ಇವತ್ತಿಗೆ. ಇದೇನು ಮೊದಲ ಸಲವಲ್ಲ ನಾನೊಬ್ಬನೇ ನೀನಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದಿದ್ದು. ಆದರೂ ಈ ಸಲ ಅದೇನೋ ಮನಸಿಗೆ ಅರಿವಾದಂತಿದೆ.. ನೀನಿಲ್ಲ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಅನ್ನುವ ಅನಿಸಿಕೆ; ಎದೆಯೊಳಗೆ ಹೇಳಲಾಗದ ಚಡಪಡಿಕೆ. ನೀನು ನನಗೆ ಕೇಳಿದ ಹಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಈ ಪರಿಯಲ್ಲಿ ಮರುತ್ತರ ನೀಡುತ್ತಿರಬಹುದೇ ನನ್ನಂತರಾಳ?

ನಾನು ಮೂಲತಃ ಮನದಾಳ ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸುವವನಲ್ಲ; ಅದು ನಿನಗೂ ಗೊತ್ತು ಅಲ್ಲವೇ? ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸದ ಒರಟನೂ ಅಲ್ಲ ಅನ್ನುವುದು ಸಹ ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತಿರದೇ? ಒಂಥರಾ ವಿವರಿಸಲಾಗದ ನಾಚಿಕೆ ಅಂದರೂ ತಪ್ಪಲ್ಲ. ನೀನು ಅದಕ್ಕೆ ತದ್ವುರುದ್ಧ. ಕ್ಷಣ ಕ್ಷಣಕೂ ಮನಸ್ಸನ್ನೇ ಬಿಚ್ಚಿ ಮಾತಾಡಬಲ್ಲವಳು.. ಜೀವನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಮೈದೂಡಿಸಿಕೊಂಡವಳು. ನನ್ನಿಂದಲೂ ಅದೇ ರೀತಿಯ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀನು ಬಯಸುವುದು ತಪ್ಪೇನೂ ಅಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪ್ರೀತಿ ಒಲವಿನ ವಿಷಯ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಪದಗಳ ಮೂಲಕ ಹೇಳದಿದ್ದರೂ ನನ್ನ ಒಡನಾಟದಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ತೋರಿ ಬರಲಿಲ್ಲವೇ? ಎಲ್ಲವೂ ಬಾಯಿ ಬಿಟ್ಟು ಹೇಳುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದೆಯೇ? ಅಷ್ಟಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಸಿಟ್ಟು ನೀನು ತೋರುವುದು ನ್ಯಾಯವೇ? ನೋಡು.. ಹೀಗಿದ್ದರೂ ಲೇಖನಿ ಹಿಡಿದು ನಿನಗಾಗಿ ಪದಗಳ ಜೋಡಣೆಗೆ ತೊಡಗಿದ್ದೇನೆ. ಸತಿಗಾಗಿ ಇಂದು ಕವಿಯಾಗ ಹೊರಟಿದ್ದೇನೆ ನಾನು..

ಇಷ್ಟೇ ಹೇಳಬಲ್ಲೆ ನನ್ನ ಒಲವಿನ ಹೂವಿಗೆ...

ನೀನಿಂದು ತುಂಬಾ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿರುವೆ ನನ್ನವಳೇ
ನಿನ್ನ ಕಾಲ್ಗೆಜ್ಜೆಯ ದನಿ ಅತ್ತಿತ್ತ ಸುಳಿವಾಗ
ನಿನ್ನ ತುಟಿಯಂಚಿನ ನಗು ಕಣ್ಣಂಚಿನ ಹುಸಿಗೋಪ
ಹುಡುಕಾಡುತಿರುವೆ ಇಂದು ಹೋದಲ್ಲಿ ಬಂದಲ್ಲಿ
ನನ್ನೊಳಗಿನ ಪ್ರೇಮಕ್ಕೆ ನಿನಗೇಕೆ ಬೇಕು ಬೇರೆ ಕನ್ನಡಿ?
ಮೌನರಾಗದಲಿ ವಸಂತಗಾನ ಮೂಡಿರಲು ||

ನಿನ್ನ ಬರುವುಗಾಗೇ ಕಾಯುತ್ತಿರುವ,

ಇಂತಿ,
ನಿನ್ನವ.

-uShai.

ಮನ - ಮಾತು - ಮೌನ - ಜೀವನ

2010-03-17T12:45:00.000-07:00

"ಮಾತು ಬೆಳ್ಳಿ ಮೌನ ಬಂಗಾರ" - ಅನ್ನುವುದು ಅಕ್ಷರಶಃ ನಿಜ. ಆದರೆ ಮಾತುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಮೌನ ...?

ಮಾತಿನ ವರಸೆ ತನ್ನ ವಲಯ ಮಿತಿಯ ಮೀರಿದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬೇರೆಯ ಅರ್ಥದ ಕಲ್ಪನೆ ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಕೆಲವು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮೌನವಾಗಿರುವುದೇ ಮತ್ತಷ್ಟು ಅನರ್ಥ ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದು. ತಾನು ಏನನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡೆ ಅನ್ನುವುದನ್ನು ಕೇಳುಗ ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳಿದರೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮಾತಿನ ’ನಿಜ ಅರ್ಥ’ ಎನೆಂದು ವಿವರಿಸಿ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಷ್ಟೇ? ಏನೂ ಅನ್ನದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಮನದೊಳಗೆ ಸಿಟ್ಟಿನ ಕಡಲೆ ಜಗಿದರೆ...? ಇದಕ್ಕೇ ಇರಬೇಕು , ಮಾತು ಬಲ್ಲವಗೆ ಜಗಳವಿಲ್ಲ ಅಂತ ಹಿರಿಯರು ಅಂದಿದ್ದು.

ಮನಸ್ಸೆನ್ನುವುದು ಮರ್ಕಟ ಹೌದು. ಅದರೂ ಮಾತು-ಮೌನ ಮನಸ್ಸಿಗೇ ಕನ್ನಡಿ ಆದರೆ ಬಲು ಚೆಂದ. ಆಡುವ ಮಾತು ಮುತ್ತಿನಂತಿದ್ದು ಅಂತರಂಗದಲಿ ಮಾರಿ ಹಬ್ಬ ಹೋಳಿಯಾಟ ನಡೆದರೆ ಚೆನ್ನವೇ? ಆದ್ದರಿಂದ ತಪ್ಪಿರಲಿ ಏನೇ ಆಗಲಿ.. ಮನದೊಳಗೆ ಏನನ್ನಿಸುವುದೋ ಮಾತಲ್ಲೂ ಅದೇ ಬಂದರೆ ಎಷ್ಟೋ ಸಂಬಂಧಗಳ ನಡುವೆ ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆಗೆ ಅವಕಾಶವೇ ಇರದು. ಒಮ್ಮೆಗೆ ಕೇಳಲು ಅಪ್ರಿಯವೆನಿಸಿದರೂ ಸತ್ಯ,ವಿಶ್ವಾಸಗಳೇ ಸಂಬಂಧಗಳ ಶಾಶ್ವತ ಅಡಿಪಾಯವಾಗಲಿ ಎನ್ನುವುದೇ ನನ್ನ ಹಾರೈಕೆ.

ಹೊಸ ವರುಷ ಶುರು ಮಾಡುವ ಮುನ್ನ ಇದೊಂದು ಮೂಲಮಂತ್ರ ಜೀವನದಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತಾಗಲಿ ಎಲ್ಲರೂ....

ಸರ್ವೇ ಜನಾಃ ಸುಖಿನೋ ಭವಂತು ||

-

ಪ್ರೀತಿ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನೊಮ್ಮೆ ಭೆಟ್ಟಿಯಾದಾಗ...

2010-03-06T12:28:00.000-08:00

ನಿನ್ನೆಯಷ್ಟೇ ಊರಿಂದ ವಾಪಸ್ಸು ಬಂದೆ. ಇಂದು ಅದೇನೋ ಕಳಕ್ಕೊಂಡು ಬಂದಂತೆ ಅನಿಸಿಕೆ.. ಮನದೊಳಗೆ ಅರಿಯದ ಸಂಕಟ. ಜೀವನ ಅಂದ್ರೆ ಹೀಗೇನೇ ಅಲ್ವಾ?. ತನ್ನವರನ್ನು ಬಹಳ ಕಾಲದ ಮೇಲೆ ಭೆಟ್ಟಿ ಮಾಡಿದ್ದು ಅದೆಷ್ಟು ಮನಕ್ಕೆ ಖುಷಿ ಕೊಟ್ಟಿತ್ತು ಅಂತ ಇವತ್ತು ಅರ್ಥ ಆಗ್ತಿದೆ. ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಒಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ರಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಇಷ್ಟರು,ನೆಂಟರನ್ನೂ ಒಂದೇ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ನೋಡುವಂತಾಯ್ತು. ಅಂದದ ಸೀರೆ ಉಟ್ಟು ಕೊರಳು ಕೈ ತುಂಬಾ ಚಿನ್ನಾಭರಣ ತೊಟ್ಟು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವಿಡೀ ಓಡಾಡಿದ್ದು ಒಂದು ಸುಂದರ ನೆನಪಷ್ಟೇ ಈವಾಗ...

ಕೆಲವರನ್ನಂತೂ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲೇ ಮೊದಲ ಸಲ ನಾನು ಭೆಟ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದು. ಆದರೂ ಎಷ್ಟೋ ವರುಷದ ಪರಿಚಯವೋ ಎಂಬಂತೆ ಅದೇನೋ ಅರಿಯದ ಬಂಧ ಬೆಳೆದಿತ್ತು ಒಂದು ದಿನದ ಒಡನಾಟದಲ್ಲೇ... ಸಂಜೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಅವ್ರನ್ನು ಬೀಳ್ಕೊಡುವಾಗ ಭಾವೋದ್ವೇಗ ಉಕ್ಕಿ ಬಂದಂತೆ ಅನಿಸಿತ್ತು... ಮನಸು ಮೌನವಾಗಿತ್ತು... ಕಣ್ಣಂಚಿನ ಹನಿಗಳು ನೂರು ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದ್ದವು.

ಅವರೆಲ್ಲರ ಪ್ರೀತಿ ವಿಶ್ವಾಸಗಳನ್ನು ಮನದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ದೂರದ ದೇಶಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಮರಳಿದ್ದೇನೆ... ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅವರೆಲ್ಲರ ಭೇಟಿಯಾಗುವ ಭರವಸೆಯ ಹೊತ್ತು... ಇರುವುದೆಲ್ಲವ ಬಿಟ್ಟು ಇಲ್ಲದಿರುವುದರ ಕಡೆಗೆ ನಡೆವುದೇ ಜೀವನ ಅಲ್ವೇ?

- uShai

ನೆನಪುಗಳನ್ನೊಮ್ಮೆ ಕೆದಕಿದಾಗ...

2010-01-26T08:04:00.000-08:00

ಕಳೆದು ಹೋದ ಸ್ಕೂಲಿನ ದಿನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳೋದೇ ಒಂದು ಮಜಾ ಅಲ್ವಾ? ಮೊನ್ನೆ ಹೀಗೆ ಅಚಾನಕ್ಕಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಿದಳು ’ಹರಟೆ ಕಿಟಕಿ’ ಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕಾಲೇಜಿನ ಸಮಯದ ಗೆಳತಿಯೊಬ್ಬಳು. ಮಾತು ಸಂಭಾಷಣೆ ನನ್ನನ್ನು ಹಲವು ವರ್ಷ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಿತು ಹೀಗೇನೇ....

ನಾನು PUC ಓದುತ್ತಿದ್ದ ಸಮಯವದು. ಮೊತ್ತ ಮೊದಲಿಗೆ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನಿಂದ ಮನೆಯಿಂದ ದೂರ.. ಹೊಸ ಜಾಗ, ಹೊಸ ಜನ ಹಾಸ್ಟೆಲಿನ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ನಾವು ನಾಲಕ್ಕು ಜನ ( S,R,N,C) ಹಾಸ್ಟೆಲಿನಲ್ಲಿ ರೂಮ್ ಮೇಟ್ಸ್ ಆಗಿದ್ದೆವು. ಯಾವುದೇ ಗಲಾಟೆ ಗೌಜಿಗಳ ಜಂಜಾಟದಿಂದ ಬಲು ದೂರ ಇದ್ದಿದ್ರಿಂದಲೋ , ಆಗಾಗ ಊರಿಂದ ಬರುವಾಗ ತರುವ ಸ್ವೀಟ್ಸ್‍ಗಳನ್ನು ಅಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರಿಂದಲೋ ವಾರ್ಡನ್‍ಗಂತೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಂಡರೆ ಎನೋ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚು. ಬೆಳಗ್ಗೆ ಆರು ಗಂಟೆಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಕಾಫಿ ತಿಂಡಿಗೆಂದು ವಾರ್ಡನ್ ನಮ್ಮ ರೂಮಿನ ಎದುರಾಗಿಯೇ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದುದು. ನಮ್ಮ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಆ ಹೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ಎದ್ದು ಓದಲೆಂದು ಡೆಸ್ಕ್‍ನ ಎದುರು ಪ್ರತಿಷ್ಟಾಪನೆ ಆಗಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆದರೆ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲೇ ಕೂತು ಆಗಾಗ ತೂಕಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಿದ್ದು ವಾರ್ಡನ್‍ಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ ಕೊನೆವರೆಗೆ ಬಿಡಿ :-).ಗಲಾಟೆ ಸದ್ದಿಲ್ಲದ ಓದುವ ಹುಡುಗಿಯರೆಂಬ ಹಣೆಪಟ್ಟಿ ಕೊನೆವರೆಗೂ ಖಾಯಮ್ಮಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು.

"N" ಒಬ್ಬಳ ಬಿಟ್ಟರೆ ನಾವು ಮೂರ್ವರೂ ೧೦ನೇ ತರಗತಿಯವರೆಗೆ ಕನ್ನಡ ಮೀಡಿಯಂ‍ನಲ್ಲಿ ಕಲಿತವರು ಅಂದ ಮೇಲೆ, PUCಯಲ್ಲಿ ವಿಜ್ಞಾನ ವಿಷಯವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ನಮಗೆ ಭಾಷಾನುವಾದ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಪಾಠ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸ್ವಲ್ಪ ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟಿನ ಕಬ್ಬಿಣದ ಕಡಲೆ ತರವೇ ಅನಿಸಿತ್ತು ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಎಷ್ಟೋ ಸಲ ನಾನಂತೂ ಮನೆಯಿಂದ ತಂದಿದ್ದ ಓ‍ಕ್ಸ್‍ಫ಼ರ್ಡ್ ಡಿಕ್ಷನರಿ ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡೇ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅಥವಾ "N" ಹತ್ರ ’ಇದ್ರ ಅರ್ಥ ಏನೇ?’ ಅಂತ ಕೇಳ್ತಿದ್ದೆ.

ಅದೇನೋ ಅರಿಯದ ಪ್ರೀತಿಯ ನಂಟು ದಿನ ಕಳೆದಂತೆ ನಮ್ಮ ನಾಲ್ವರೊಳಗೆ ಬೆಳೆದಿತ್ತು. ಅದೇನೇ ಚಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯವಿರಲಿ ಅದು ನಮ್ಮ ರೂಮಿನ ನಾಲ್ಕು ಗೋಡೆಯನ್ನು ಹೊರ ದಾಟಲು ಎಂದಿಗೂ ಬಿಡ್ತಿರ್ಲಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರೂ ತಮಾಷೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕಳೆದ ಆ ದಿನಗಳು ಅದೆಷ್ಟು ಅಮೂಲ್ಯ ಅನಿಸುತ್ತೆ ಈವಾಗ ನನಗೆ. ಅದರಲ್ಲೂ "Photo Session" ತಮಾಷೆ ಘಟನೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಈಗಲೂ ನಗು ಉಕ್ಕಿ ಬರುತ್ತೆ ನನಗೆ...

ಹೀಗೆ ಒಂದು ದಿನ ನಮಗೆ ನಾಲ್ವರಿಗೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ Idea ಬಂತು. "N" ಹೇಗೋ ಏನೋ ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನ ಪುಸಲಾಯಿಸಿ flash camera ಕೂಡಾ ತಂದ್ಲು ಊರಿಂದ. ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರ್ವ ತಯಾರಿ ಹೇಳುವಂತೆ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಊರಿಂದ ಅಮ್ಮನ ಸೀರೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದೆವು ಉಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು. ಎಲ್ಲವೂ ಪ್ಲಾನ್‍ನಂತೆಯೇ ಆಗಿತ್ತು. ಒಂದು ಭಾನುವಾರ ನಾಲ್ವರೂ ಸೀರೆ ಉಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕಾಲೇಜಿನ ಕ್ಯಾಂಪಸ್‍ಗೆ ಹೋದೆವು. ಮರ ಹೂಗಿಡಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ನಮ್ಮ ಕಾಲೇಜಿನ ಕ್ಯಾಂಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯಲು ಜಾಗ ಹುಡುಕುವುದು ಏನೂ ಕಷ್ಟ ಅನಿಸಲಿಲ್ಲ ಬಿಡಿ. ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಫೋಸ್‍ನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಜೊತೆಗೆ ಫೋಟೋ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡೆವು. ಆ ದಿನದ ಖುಷಿ ಹೇಳಲಾಗದಷ್ಟು ಅತಿಯಾಗಿತ್ತು ನಮಗೆ. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಅತಿಯಾದ surprise ನಮಗಾಗಿ ಕಾದಿತ್ತು ಮುಸು ಮುಸು ನಗುತ್ತಾ !. ಅದರ ಮುಂದಿನ ಶನಿವಾರ ಫೋಟೋ ಪ್ರಿಂಟ್ ಮಾಡಿಸಲು "N" ಕ್ಯಾಮೆರಾ ತೆಗೊಂಡು ಸ್ಟುಡಿಯೋಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗಲೇ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು ನಮಗೆ ಕ್ಯಾಮೆರಾದಲ್ಲಿ ರೋಲು ಇರಲೇ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು!!. ನಂತರ ನಮ್ಮ ಪಕ್ಕದ ರೂಮಿನ ಹುಡುಗಿಯರು ಫೋಟೋ ಬಂತಾ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಫೋಟೋ ಸರಿಯಾಗಿ ಬರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹಾರಿಕೆಯ ಉತ್ತರ ಕೊಟ್ಟು ಸುಮ್ಮನಾದೆವು.

ಆ ಎರಡು ವರ್ಷ ಹೇಗೆ ಕಳೆದುಹೋಯಿತೋ ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಗಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ. ಅದರ ಸಿಹಿ ಅನುಭವ ಈಗ ಮೆಲುಕು ಹಾಕುವುದಷ್ಟೇ ಸಾಧ್ಯ ನಮಗೆ. ಈಗ ಜಗತ್ತಿನ ನಾಲಕ್ಕು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ನಮಗೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅಂಥಹ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನೆನಪಿಸಿ ನಗುವ ಸಮಯ ದೊರೆಯಲಿ ಎನ್ನುವುದೇ ನನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಹಾರೈಕೆ.

-

ನೆನಪುಗಳ ನಂಟು

2010-01-06T11:59:00.000-08:00

ಬಾಳಿನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೋ ಬಗೆಯ ಸಂಬಂಧಗಳು ಹೀಗೇ ಬಂದು ಕೂಡುತ್ತವೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವು ತನ್ನಂತಾನಾಗಿಯೇ ಕಳಚಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.ಕೆಲವು ಸಂಬಂಧಗಳು ಬೇಡವೆನ್ನಿಸಿದರೂ ಬಿಡಿಸಲಾಗದ ಗಂಟಾಗಿ ಉಳಿದು ಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ! ಪ್ರೀತಿಯ ನಂಟು ಇರದ ಸಂಬಂಧಕೆ ಅರ್ಥವಿದೆಯೇ? ಅಂಥವುಗಳ ಆಯುಷ್ಯವೂ ಬಲು ಕಡಿಮೆ. ಸಂಬಂಧವೆಂದರೆ ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರೇ ಆಗಬೇಕಿಲ್ಲ. ಯಾರೋ ದಾರಿ ಮೇಲಿನ ಅಪರಿಚಿತ ಒಡನಾಡಿ, ಒಲವಿನ ಗೆಳೆಯರಾಗಬಹುದು.

ಸಂಬಂಧಗಳಿಗೆ ಹೆಸರಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಹೆಸರಿಟ್ಟ ಸಂಬಂಧಗಳು ಅರ್ಥ ಕಳೆದು ಕೊಂಡರೆ ಅವಕ್ಕೆ ಯಾವ ಬೆಲೆಯೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕೊಂಡಿ ಕಳಚಿ ಹೋದರೂ ಸಾವಿರ ನೆನಪುಗಳು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮನದಲ್ಲಿ ಮುಜುಗರ ತೋರದೆಯೇ ಉಳಿದು ಬಿಡುತ್ತವೆ. ಸಿಹಿ ಒಂದೇ ಇರಲಿ ಒಡನೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವ ಕಹಿ ಬೇಡವೇ ಬೇಡ ಎನ್ನಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಹೋದೆಯಾ ಪಿಶಾಚಿ ಅಂದ್ರೆ ಬಂದೆ ಗವಾಕ್ಷೀಲಿ ಅಂತ ಆಗಾಗ ಕಣ್ಮುಂದೆ ಬಂದು ಅಣಕಿಸುತ್ತವೆ ಈ ನೆನಪುಗಳು. ಕಾಡುವ ಈ ನೆನಪುಗಳಿಗೆ ಅದೆಷ್ಟು ಸಲ ಚಂದಾ ಬಾಕಿ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯ?

Brain "Binary" setting!!

2009-10-21T09:20:00.000-07:00

Some people are pessimistic in nature; nothing can change them. Moments of happiness does not have any affect on them I believe. As I said earlier, life is surely a bumpy road some times. But slowly moving on makes it lot more easier I think. If something doesn't work as you wish, its perfectly alright. May be its for own good or a lesson to be learnt for future. "Tena vina trinamapi chalati" - every happenings in this world has its own reasons.
So.... its always better to reset your brain to optimism no matter what happens..

NO TITLE :-)

2009-10-16T11:36:00.000-07:00

I'm amazed to discover little things about myself sometimes. Mind feels so happy for no reason and lonely in a crowd at times! I want to say many things aloud but some things are not so easy to get out.

Life has its own way of teaching and we have absolutely no control whatsoever. Unexpected turns ,up and downs remind me a long journey over a bumpy hilly road. Still optimism keeps me smiling letting me sail through the tide. Lessons learnt should not be forgotten and ofcourse the light at the end of the tunnel makes me fly in the sky!! Memories, good or sad, makes me laugh and feelings within tickle me all day.

2006-06-03T14:53:00.000-07:00

"ಆಮಿಶ್"

ನಾ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದಿದ್ದು ಪುಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ. ಹಳ್ಳಿ ಎಂದ ಮೇಲೆ ಬೇಸಗೆಯಲ್ಲಿ ದಿನಕ್ಕೆ ಇಂತಿಷ್ಟು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕಾಲ ಪವರ್ ಕಟ್ ಇರುವುದು ಬಲು ಸಾಮಾನ್ಯದ ವಿಷಯ. ತಿಂಗಳ ಮೊದಲ ೧೫ ದಿವಸ ಬೆಳಗ್ಗೆ ೬ ಘಂಟೆ ಕಟ್ ಇದ್ದರೆ, ಉಳಿದ ೧೫ ದಿವಸ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಮೇಲೆ. ಆವಾಗ ಅದಕ್ಕನುಗುಣವಾಗಿ ನಮ್ಮ ದಿನಚರಿಯೂ ಬದಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು! ಬೆಳಗ್ಗೆ ೬ ಘಂಟೆಗೆ ಕರೆಂಟು ಹೋಗುವುದೆಂದು ಚುಮು ಚುಮು ಬೆಳಗಾದೊಡನೆ ಎದ್ದು ನೀರು ತುಂಬಿಸಿಡುವುದು ಅಪ್ಪನ ಕೆಲಸವಾದರೆ, ದೋಸೆ ಹಿಟ್ಟು ಅಥವಾ ಅಡುಗೆಗೆ ಬೇಕಾದ ಸಾಂಬಾರ್ ಕಡೆಡಿದುವುದು ಅಮ್ಮನ ಪಾಳಿ.ವಿದ್ಯುತ್-ಚಾಲಿತ ಯಂತ್ರಗಳಿಗೆ ಇಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅವಲಂಬಿಯಾಗಿದ್ದೇವೆ ನಾವು ಮಾನವರು ಅಲ್ವೇ?. ಇದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಟೀವಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಮ್ಯಾಚ್ ಇದ್ದರಂತೂ ವಿದ್ಯುತ್ ಪಾಲಿಕೆಗೆ ಹಲವು ಹಿಡಿಶಾಪಗಳ ಕಂತೆ ಬೇರೆ! ಅಂತೂ ೬ ಘಂಟೆಗಳ ಕರೆಂಟ್-ರಹಿತ ಕಾಲ ಕಳೆವುದೆಂದರೆ ಹೇಳಬಾರದಷ್ಟು ಕಷ್ಟಕರವೆನಿಸಿತ್ತು.

ಇಂತದ್ರಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯುತ್,ಟಿವಿ,ಕಾರು ... ತಮ್ಮ ಕೈಗೆಟುಕುವಂತಿದ್ದರೂ ಅವನ್ನು ಜೀವನವಿಡೀ ಉಪಯೋಗಿಸದೇ ಇರುವ ಜನರೂ ಅಮೆರಿಕ,ಕೆನಡಾದಂಥಹ ಮುಂದುವರಿದ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾರೆ ಅಂದ್ರೆ ಮಹದಾಶ್ಚರ್ಯವೆನಿಸಬಹುದಲ್ವೇ?

ಹೌದು, "ಆಮಿಶ್(Amish)" ಅನ್ನುವ ಧಾರ್ಮಿಕ ಪಂಗಡದ ಜನರು ಇನ್ನೂ ೧೮ನೇ ಶತಮಾನದಂಚಿನ ಕಾಲದಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದಿಲ್ಲ. "ಸಹಜೀವನವೇ ಮಾನವ ಧರ್ಮ" ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಅಕ್ಷರಶಃ ಪಾಲಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿರುವ ಈ ಜನಾಂಗ ಮಾಯಾ ಜಗತ್ತಿನ ಥಳಕಿನಿಂದ ಸಾವಿರಾರು ಯೋಜನ ದೂರವಿದ್ದಾರೆ.

ಆಮಿಶ್ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬರುವ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನ ಸಾಂಸಾರಿಕ ಜೀವನ. ಏಳರಿಂದ ಹತ್ತು ಮಕ್ಕಳಿರುವ ದೊಡ್ಡ ಕುಟುಂಬಗಳು ಸರ್ವೇ ಸಾಮಾನ್ಯ.ಗಂಡಸರು ಹೊಲ-ಗದ್ದೆಗಳ ಕೆಲಸ ನಿರ್ವಹಿಸಿದರೆ, ಹೆಂಗಸರು ಅಡುಗೆ,ಬಟ್ಟೆ ತೊಳೆಯುವುದು ಇತ್ಯಾದಿ ಮನೆಗೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಜರ್ಮನ್ ಭಾಷೆ ಆಡುಭಾಷೆ ಆಗಿದ್ದರೂ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಭಾಷೆಯನ್ನೂ ಕಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.ಆಮಿಶ್ ಮಕ್ಕಳು ಕಲಿಯುವುದು ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ ೮ನೇ ತರಗತಿಯವರೆಗೆ; ಅದೂ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಪ್ರೈವೇಟ್ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ.

"ಅನಬಾಪ್ಟಿಸ್ಟ್"ಗಳ ಅನುಯಾಯಿಗಳಾದ ಇವರ ಒಂದು ಗುಂಪು ಸುಮಾರು ಹದಿನಾರನೇ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಗೆ ಅಮೆರಿಕಾದ ಪೆನ್ಸಿಲ್ವೇನಿಯಾಕ್ಕೆ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿತು. ಒಟ್ಟಾಗಿ ೨೪ ರಾಜ್ಯಗಳು, ಕೆನಡಾ ಹಾಗೂ ಮಧ್ಯ ಅಮೆರಿಕಾಗಳಲ್ಲಿ ಹರಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಜರ್ಮನ್ ಮೂಲದ ಇವರ ಉಡುಗೆ-ತೊಡುಗೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿರಾಡಂಬರತೆ ಎದ್ದು ಕಾಣುವುದು.ಇವರು ತಾವೇ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ತಯಾರಿಸಿದ ಬಟ್ಟೆ ಉಡುತ್ತಾರೆ(ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನೀಲಿ,ಕಪ್ಪು,ಕಂದು ಅಥವಾ ನೇರಳೆ ಬಣ್ಣದವು). ಆಧುನಿಕ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ತಮ್ಮ ಬಲಯುತವಾದ ಕುಟುಂಬದ ಅಯಕಟ್ಟನ್ನು ಸಡಿಲಗೊಳಿಸುವುದೆಂದು ಅವರ ನಂಬಿಕೆ. ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹೊಲ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಕುದುರೆ ಚಾಲಿತ ಯಂತ್ರೋಪಕರಣಗಳು, ಓಡಾಡಲು ಕುದುರೆ ಗಾಡಿ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿವೆ. ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಟೆಲೆಫೋನ್ ಸೌಲಭ್ಯ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೂ ಹಲವು ಕುಟುಂಬಗಳು ಒಟ್ಟು ಸೇರಿ ಒಂದು ಕಡೆ ಪುಟ್ಟ ಮರದ ಜೋಪಡಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಬೂತ್ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ.

ಆಮಿಶ್ ಜನರು ತಮ್ಮದೇ ಪಂಗಡದೊಳಗೆ ಮಾತ್ರ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅಂತರ್ಜಾತೀಯ ವಿವಾಹ ಅಥವಾ ಡೈವೋರ್ಸ್‌ಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶವೇ ಇಲ್ಲ!.

-

2006-05-23T19:13:00.000-07:00

ಮರಳಿ ಪಯಣ ಕನಸಿನೂರಿಗೆ...

ದಿನಗಳಾದವು ಅದೆಷ್ಟೋ ಅಕ್ಷರಗಳ ಪೋಣಿಸದೆ
ಪದಗಳ ಜೋಡಣೆಗೆ ಪರದಾಡುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯೇ?

ವಿನಾ ಕಾರಣ ಕೊಡಲೇಕೆ ಹಲವು ನೆಪಗಳ ಕಂತೆ
ಮತ್ತೆ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲಿ ಕನಸುಗಳ ಸಂತೆ

ಹೊತ್ತು ಆಸೆಗಳ ಸಾಗಿಹೆನು ಮರಳಿ ಕನಸಿನೂರಿನ ಕಡೆಗೆ..

-

2006-01-12T13:52:00.001-08:00

ಬಾಲ್ಯದ ಒಂದು ನೆನಪ ತುಣುಕು

ನನಗೆ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ಕಾಮಿಕ್ಸ್ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಓದುವುದೆಂದರೆ ಪಂಚಪ್ರಾಣ. ಊಟ-ನಿದ್ರೆ ಬಿಟ್ಟಾದರೂ ಓದುವಷ್ಟು ಹುಚ್ಚು. ಫಾಂಟಮ್ (ನಡೆದಾಡುವ ಭೂತಪ್ಪ), ಇಂದ್ರಜಾಲ ಮಾಂಡ್ರೇಕ್ ನ ಕಥೆಗಳಂತೂ ನನ್ನನ್ನು ಹೊಸ ರೋಮಾಂಚಕ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಒಯ್ದಂತೆ ಅನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಪ್ರತಿ ಸಲ ಅಪ್ಪ ಪೇಟೆಗೆ ಹೊರಡುವಾಗಲೂ ಚಾಕಲೇಟು ತರದಿದ್ದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ; ಕಾಮಿಕ್ಸ್ ಕಥೆ ಪುಸ್ತಕ ತರಲು ನೆನಪಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.ದಿನ ಕಳೆದಂತೆ ನನ್ನ ಓದಿನ ಅಭಿರುಚಿಯ ಪಟ್ಟಿಗೆ ಪುರಾಣ ಕಥೆಗಳು, ಪಂಚತಂತ್ರ, ಬೀರಬಲ್ಲನ ಕಥೆಗಳು ಹೀಗೆ ಹಲವಾರು ಸೇರಿಕೊಂಡವು. ಪೌರಾಣಿಕ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಬಲು ಇಷ್ಟವೆನಿಸಿದ್ದು ಮಹಾಭಾರತ. ನ್ಯಾಯ-ನೀತಿ ಧರ್ಮಗಳೇ ಧಾರೆ ಎರೆದಂತಿರುವ ರಾಮಾಯಣ ಪ್ರಿಯವೆನಿಸಿದರೂ, ನವರಸಭರಿತ ಮಹಾಭಾರತದ ಕಥೆ-ಉಪ ಕಥೆಗಳು ಬಲು ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರವೆನಿಸಿದವು.

ಮಹಾಭಾರತ - ಪುರಾತನ ಮಹಾಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲೊಂದು ಎಂಬುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರುವ ವಿಷಯ. ಇದರ ಅಗ್ಗಳಿಕೆ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಹೆಚ್ಚೇನೂ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ವೇದವ್ಯಾಸರ ಮೂಲಕಥೆಯ ಹಂದರದ ಸುತ್ತ ಕುಮಾರವ್ಯಾಸ,ರನ್ನ,ಪಂಪ ಹೀಗೆ ಹತ್ತಾರು ಕವಿಗಳು ಉಪಕಥೆಗಳ ಬಳ್ಳಿಗಳನ್ನು ಹಬ್ಬಿಸಿದ್ದಾರೆ;ತಮಗಿಷ್ಟವಾದ ಪಾತ್ರಗಳಿಗೆ ಹೊಸ ರೂಪದ ಜೀವವನ್ನು ತುಂಬಿದ್ದಾರೆ. ಕುಮಾರವ್ಯಾಸನ ಕಥಾಮಂಜರಿ, ರನ್ನನ ಗದಾಯುದ್ಧ - ಇವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯುವಷ್ಟು ಅಥವಾ ವಿಮರ್ಶಿಸುವಷ್ಟು ನಾನು ಅನುಭವಿಯಲ್ಲ. ಆದರೂ 'ಭಾರತ ಕಥಾಮಂಜರಿ' ಹಾಗೂ 'ಗದಾಯುದ್ಧ'ಗಳಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಕಂಡ ಸಾಮ್ಯತೆಯೆಂದರೆ 'ಸುಯೋಧನನ ಪಾತ್ರ'. ಓದುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಆ ಪಾತ್ರದ ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣಗಳು ತಲೆಯೆತ್ತಿ ತೋರಿದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತವೆ. ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯೇ ಪ್ರಚೋದಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸುಯೋಧನನನ್ನು ದುರ್ಯೋಧನನಾಗಿ ವರ್ತಿಸುವಂತೆ ಕಾರಣವಾಯಿತೆಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬರೆಯುವೆ ಇನ್ನೊಂದು ಅಂಕಣದಲ್ಲಿ...

ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಆತ್ಮೀಯ ಗೆಳೆಯರೊಬ್ಬರು ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲ ತರ್ಕಬದ್ಧ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಪೌರಾಣಿಕ ಕಥಾ ಪ್ರಸಂಗಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಸುಮ್ಮನೆ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಕೂತು ಆಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಯಾವುದೇ ಪೌರಾಣಿಕ ವಿಷಯವಿರಲಿ, ಅದನ್ನು ಕೂಲಂಕುಷವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸಿ ಹಲವು ದೃಷ್ಟಿಕೋನಗಳನ್ನು ಕೇಳುಗರಿಗೆ ತೋರಿಸಿಕೊಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಅವರಲ್ಲಿತ್ತು. ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಲ ಅವರ ವಾದ-ಪ್ರತಿವಾದಗಳಿಗೆ ಆಧಾರ ರನ್ನನ ಮಹಾಭಾರತ ಇಲ್ಲವೇ ಕುಮಾರವ್ಯಾಸನ ಕಥಾಮಂಜರಿ ಆಗಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ನಾ ಕೇಳಿದ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಸಂಗ ಇನ್ನೂ ಹಸಿಯಾಗಿ ನೆನಪಿದೆ.... (ಇನ್ನೂ ಇದೆ)

-

2006-01-12T13:51:00.000-08:00

Is Story Mein Emotion Hai, Drama Hai, Tragedy Hai

ಸಿನೆಮಾ ಜಗತ್ತಿನ ಆಗುಹೋಗುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನನ್ನಂತೆ ನಿಮಗೂ ಆಸಕ್ತಿ ಇದ್ದಲ್ಲಿ ಈ ವಿಷಯ ನೀವೂ ಗಮನಿಸಿರಬಹುದು. ಯಾವುದೇ ಸಿನೆಮಾ ಬಿಡುಗಡೆ ಆಗುವ ಮೊದಲು ಯಾ ಆದ ಕೂಡಲೇ ಬರುವ ಸಂದರ್ಶನಗಳಲ್ಲಿ ಪತ್ರಕರ್ತರು ನಾಯಕ-ನಾಯಕಿ,ನಿರ್ದೇಶಕ-ನಿರ್ಮಾಪಕರಿಗೆ ಹಾಕುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸವಾಲು 'ಈ ಸಿನೆಮಾ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೇನು?..' ಅಥವಾ 'ನಿಮ್ಮ ಪಾತ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳ್ತೀರಾ?'. ಉದಯ್ನೋನ್ಮುಖ ಕಲಾವಿದನಿರಲಿ ಅಥವಾ ಈಗಾಗಲೇ ಹತ್ತಾರು-ನೂರಾರು ಸಿನೆಮಾಗಳಲ್ಲಿ ನಟಿಸಿರಲಿ, ಏನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಂತರವಿಲ್ಲ ಬಿಡಿ, ಕೊಡುವ ಉತ್ತರ ಒಂದೇ-'ಈ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಭಿನ್ನವಾದ ಪಾತ್ರವಿದೆ....ಹೊಸ ಬಗೆಯ ಕಥೆಯಿದೆ...'ಇತ್ಯಾದಿ ಇತ್ಯಾದಿ. ಅರ್ಥಾತ್ ದಿನನಿತ್ಯ ಬರುವ ದೂರದರ್ಶನದ ಹವಾಮಾನ ವರದಿಗೂ (ಸಾಧಾರಣದಿಂದ ಭಾರಿ ಮಳೆಯಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ?!) ಇವರು ಕೊಡುವ ಉತ್ತರಕ್ಕೂ ಬಲು ಹತ್ತಿರದ ಸಾಮ್ಯತೆಯಿದೆ ಎನ್ನಬಹುದು- ಅದೇ ರಾಗ ಅದೇ ಹಾಡು. ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಮತ್ತದೇ ಉತ್ತರ ಹಲವು ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ನಾಯಕ-ನಾಯಕಿಯರು ತಂತಮ್ಮ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದರೂ, ಶ್ರೀ ಸಾಮಾನ್ಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಬಹುದಲ್ವಾ ? -'ಇಸ್ ಸ್ಟೋರಿ ಮೆ ಇಮೋಶನ್ ಹೆ, ಡ್ರಾಮಾ ಹೆ, ಟ್ರಾಜೆಡಿ ಹೆ'! ನೀವೇನಂತೀರಾ?

-

2006-01-12T13:49:00.000-08:00

Whats there in this Blog?

Destination for Kannada Lovers - "Sweet Home for Kannada Poems, Articles, Thoughtful Quotes"